Ένας Όρκος Έσπασε. Η Σκιά του Μινώταυρου.
Η επιτυχία συχνά γεννά μια επικίνδυνη αυταπάτη, πως ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τους νόμους των Θεών. Ο Μίνωας, στην κορύφωση της δύναμής του, ζητά από τον Ποσειδώνα ένα σημάδι για να αποδείξει το θεϊκό του δικαίωμα να κυβερνά. Ο Θεός ανταποκρίνεται, στέλνοντας έναν επιβλητικό λευκό ταύρο από τα κύματα, με έναν όρο, να τον θυσιάσει πίσω στη θάλασσα.
Όμως ο Μίνωας μαγεύεται από την ομορφιά του και κυριεύεται από την απληστία του. Σε μια πράξη ύβρεως, αθετεί τον όρκο του, κρύβοντας τον ιερό ταύρο και θυσιάζοντας έναν άλλον στη θέση του, πιστεύοντας πως μπορεί να ξεγελάσει τους Θεούς.
Η τιμωρία δεν αργεί. Ο Ποσειδώνας, διαστρεβλώνει το μυαλό της Πασιφάης, της γυναίκας του Μίνωα, οδηγώντας τη σε έναν αφύσικο πόθο για τον ταύρο. Από αυτή τη σκοτεινή ένωση γεννιέται ένα τέρας: ο Μινώταυρος. Μισός άνθρωπος, μισός θηρίο, γίνεται η ζωντανή ντροπή του Μίνωα. Μια σκιά που μεγαλώνει μέσα στο παλάτι και απαιτεί το τίμημά της.
Στιγμές της Παράστασης:
Ο Σπασμένος Όρκος: Ο Μίνωας εμφανίζεται με τον λευκό ταύρο, καθώς η κίνηση μετατρέπεται από θαυμασμό σε σκοτεινή επιθυμία και απόκρυψη.
Η Γέννηση της Σκιάς: Η ατμόσφαιρα αλλάζει, το φως χαμηλώνει και το τέρας παίρνει μορφή, σηματοδοτώντας το τέλος της χρυσής εποχής.
Το Βάρος της Ενοχής: Η χορογραφία φορτίζεται με ένταση, καθώς το βασιλικό γένος εγκλωβίζεται στις συνέπειες της ύβρεως.
Ένας σπασμένος όρκος γεννά ένα τέρας. Η ύβρις πάντα έχει τίμημα.